سلام دوستان من.
سریع میرم سر اصل مطلب.

به تازگی روندی تو این سایت مد شده به نام خداحافظی که از قدیم الایام تو اکثر سایتایی که بودیم ایرانی ها به راه مینداختن .
به نظر میاد دلایل بچه ها اینجا مقداری موجه تره ولی چند موضوع رو تیتروار در مورد این مد میگم.

1- همون جورکه تو هر جامعه واقعی دزدی هست به طبع اون توجامعه مجازی هم هست.
اگر 10% جامعه دزد باشن (هر جور دزدی جان و مال و ناموس و سلامتی و ...) پس این نسبت اینجا هم هست با این توجه که 10% در تعداد کم و زمینه های محدود تر خودنمایی بیشتری نسبت به 10% در جامعه بزرگتر داره.
یادمون باشه جامعه مجازی اشل کوچیک تری از جامعه خودمونه. کسایی که امروز از این سایت رفتین یه حساب کتاب منطقی کنین ببینین روزانه تو همین خیابونا چندبار بهتون دزد میزنه.
دزدی فقط از دیوار بالا رفتن و دست تو جیب هم کردن نیست.
کدومتون از این خاک رفتین البته هر جا بری آسمان همین رنگ است.
دزد هم واقعیت زشتی که در جریانه. ساخته حرکات و افکارو رفتار اشتباه ما.
چرا حتی سعی به اصلاح کاری که کردیم نمی کنیم؟؟؟ حتی تو جامعه ای که فکر نکنم1200 عضو بیشتر داشته باشه ما کاری نکردیم که یواش یواش این قضیه دزدی از خودی هامون رفع بشه، از غریبه توقعی نیست.


2- یه روز یه جایی کلاسی بودم استادش یه حرف باحالی زد: گرافیک ازدواج زندگی روزمره با فرهنگ و هنره.
اولین کار تون ایجاد رویه صحیح باشه. شاید فقط بتونید رو 1 نفر تاثیر بذارین یا روی 100 میلیون آدم مهم تاثیرگذاریه هر فرده.
جامعه اصلاح نمیشه تا تک تک افراد اصلاح نشن.


3- قسمت سیاسی که اکثرامی نالن رو قبول دارم ولی
گفتم هنر و زندگی میشه گرافیک .
زندگی.
زندگی امروز هر ایرانی چه اجتماعی باشی چه ورزشی، چه هنرمند باشی و چه بازاری با سیاست کثیف گره خورده.
جایی خوندم: خواستی هر چی رو کثیف کنی با سیاست قاطیش کن ورزش و اقتصاد و...
تو جامعه ای سیاسی هستیم ولی هنوز مرز انتقاد و بی احترامی رو نمی دونیم.
هنوز بحث باز رو نمی دونیم.
نه اینجا نه تو جامعه.
اینجا دوست بسیجی اسم بچه های سبز رو می ندازه زیر پا و طناب دار میندازه گردنش اون ور دوست سبزمون براش پیام فحش میزاره.
آقایونی که دم از دموکراسی و اعتقاد میزنین:دموکراسی بیان آزاد عقایده تا جایی که به فرد بی احترامی نشه.

آقای بسیجی متعصب، آقای سبز متجدد روزی که داشتین به دنیا میومدیم و تو شکم مادرمون بودیم هنوز دین نداشتیم هنوز سیاسی نشده بودیم فقط آدمی بودیم ایرانی،همین.
بی احترامی تو بی احترامی به قسمتی از جامعه با اون باورهاست.
من سبز اگر نظر تو مخالف و گوش نکنم پس دم از چی می زنم.
توی قدرتمند و بر مسند قدرت اگه نظر من که قسمتی از جامعه هستم روگوش نکنی می خوای واسه کی وچی تلاش کنی.

آخر حرفام.
رفتنمون نه اینکه سازنده نیست مخربه.
هر چی زخم به حال خودش رها بشه احتمال عفونتش بیشتره.

رفتن از هر جامعه ای به نوعی انزواست و هنرمند اونم از نوع گرافیستش انزوا و آغاز افت و سقوطه.
بیایم با هم همین جا رو اصلاح کنیم.
بیایم واسه خواستمون بجنگیم.
بیایم احترام رو تو اثرمون و تونظرمون اضافه کنیم.
چون از اول تا آخر این متن از کسی اسم نبردم تا آخرش هماین قانون مراعات می کنم) یکی از دوستان گودبای پارتی دوستی کامنت گذاشته بود حرف جالبی زده بود.
رفتن پاک کردن لکه نیست، دور انداختن لباسه.

یه ضرب المثل سرخپوستی هست که خیلی دوستش دارم میگه: به پچ پچ های امروز گوش کنین تا مجبور نشین به فریادهای فردا گوش کنین.

دوست عزیز امروز مافریاد ، پچ پچ های نسلهای پیشمون هستیم که حاضر نشد به پچ پچ های دورش گوش کنه
فریاد های امروز هم اگه شنیده نشه نعره هایی میشه واسه نسل بعدمون. و به مرور تخریبش بیشتر میشه و درست کردنش سخت تر.

فعلا